De walnotenboom

Toen de Romeinse legers noordwaarts trokken om Gallië te onderwerpen, namen ze de zaden van de Juglans regia mee, de walnoot. De bomen bleken zeer goed te groeien in de Perigord en een groot deel van de Europese walnootproductie komt vandaag de dag uit deze streek. "De vorstelijke noot van Jupiter" zoals de Romeinen hem noemden, kwam oorspronkelijk uit Azië en werd 100 jaar vChr. door de Romeinen meegenomen vanuit Griekenland. Behalve bron voor uitstekende spijsolie kent de walnoot vele exotische toepassingen. Zo dacht men in de Middeleeuwen dat walnoten geestesziekte konden genezen vanwege de gelijkenis met de menselijke hersenen. Walnoten zijn behalve lekker ook goed voor mensen met een moeizame stoelgang en een aftreksel van de bladeren zou dodelijk zijn voor slakken. Als u onder een notenboom gaat zitten heeft u weinig last van muggen, die hebben een hekel aan de lucht van de bladeren. In de 19e eeuw gebruikte men walnotenolie voor de vervaardiging van zeep en jonge vruchten worden gebruikt voor een pikzwart en heerlijk aperitief; eau de noix. De schillen rond de noten werden gebruikt voor zwarte kleurstof en het hout is fraai van tekening en hard, een geliefd hout voor het maken van geweerkolven en meubelen. De boom komt als een van de laatste in juni in blad.
Klik hier om te kijken hoe notenolie wordt gemaakt in een eeuwenoude watermolen met uitsluitend waterkracht van de rivier.

Tulpenboom

Een prachtige boom is de Liriodendron Tulipifera ofwel de tulpenboom. Deze boom die stamt uit het oosten van de VS van Amerika heeft zijn naam te danken aan de grote witte tulpvormige bloemen die in juni uitkomen. Maar de eerste bloei is pas te verwachten zo'n 25 jaar na planting en de boom in Les Chauffours is een jaar of zes geleden gezet....

De boom wordt vaak geplant vanwege zijn decoratieve blad dat prachtig geel en rood kleurt in de herfst. In de oostelijke staten van Amerika is het met een maximale hoogte van 35 meter de hoogste boom en de Indianen gebruikten de stammen om kano's van te maken, ze noemden het hout van de tulpenboom dan ook "kanohout". Hoveniers van Karel 1 haalden de zaden van de Tulpenboom voor het eerst naar Europa vanuit Virginia in 1656. In het iets warmere klimaat van de Dordogne gedijt deze boom goed en groeit zeer snel.

Pseudo-acacia's in bloei

In La Colonie bloeien in mei en juni de Robinia's (Robinia pseudo-acacia). Deze boom werd genoemd naar Jean Robin die de zaden in de 17e eeuw uit Amerika meebracht en in Parijs daaruit de eerste Europese exemplaren opkweekte.

De toevoeging "pseudo acacia" komt voort uit het feit dat de bladeren een klein beetje lijken op de echte acacia. De Robinia treft in de Dordogne uitstekende groei-omstandigheden en heeft dan ook de onhebbelijkheid rijkelijk uit te zaaien en de talloze uitlopers groeien soms meer dan een meter per jaar. Het hout met donkere kern is zeer taai en erg hard en de boom heeft grote scherpe doornen. De attractie van de Robinia is de spectaculaire bloei met trossen witte bloemen die heerlijk geuren. De bloemen zijn overigens eetbaar.

Oude peer in La Colonie

Elk jaar in april bloeit een stokoude pereboom aan de oprijlaan van La Colonie uitbundig. Een oude buurman, die ver in de zestig jaar oud is, kan zich de boom niet anders herinneren als een dikke oude boom. Misschien is deze dus wel tachtig jaar oud of nog ouder en dat is oud voor een pereboom, maar bloeien doet hij er niet minder om.

Sequoiadendron giganteum

In de tuin van Les Chauffours hebben we in 1998 twee Sequoiadendron giganteums geplant. Ze waren toen 25 cm hoog. Op de eerste foto hieronder is de boom een paar jaar oud. Sequoia's zijn onder de juiste omstandigheden zeer snelle groeiers en zijn binnen dertig jaar hoger dan elke andere boom in de tuin.

De exemplaren in Les Chauffours groeien momenteel zo'n 80 cm. per jaar en die groeisnelheid neemt nog toe. Een boom die dus duidelijk enige ruimte nodig heeft.

Zo zien ze er nu uit, alweer meer dan 3 meter hoog en drie en een half jaar na planten. Sequoia's worden uiteindelijk erg groot. Ze groeien zelfs uit tot het grootste levende wezen op aarde en dus ook de grootste boom in de wereld. Niet de langste, maar wel de grootste. In de Sierra Nevada in California staan exemplaren van 2.500 tot 3.000 jaar oud met een hoogte van meer dan honderd meter en een onvoorstelbare grootte. Van het hout van 1 dergelijke boom kan gemakkelijk een heel dorp gebouwd worden.

De aanblik van de bomen in California is ontzagwekkend en de prachtige bossen in de Sierra Nevada behoren tot de mooiste natuurgebieden van de Verenigde Staten.

Als u dichter bij huis oudere exemplaren wilt bewonderen, dan kunt u het beste terecht in Engeland en Schotland waar de omstandigheden het gunstigst zijn. Al zijn die bomen al zo'n 150 jaar geleden geplant, ze zijn toch niet veel hoger dan 50 meter.

De meest indrukwekkende Sequoia's van Europa vindt u in Benmore Botanic Garden in Schotland. 49 in 1863 aangeplante bomen vormen hier de indrukwekkende Avenue of Giant Redwoods. De hoogste meet 54 meter en is tevens de hoogste sequoia in Europa. Ook de rest van de 143 jaar oude bomen meet meer dan 50 meter. De sequoia werd in 1833 ontdekt door goudzoekers in Amerika en de bomen in Benmore zijn dus slechts 30 jaar later geplant. Ook in Nederland staan flinke exemplaren. Bij kwekerij Eshuys in Boskoop staat een forse, geplant in de zestiger jaren. De grootste staat in Brummen met een omtrek van 7,87 meter, maar deze is niet openbaar toegankelijk. Een paar centimeter dunner, maar met een hogere leeftijd, is de in 1876 geplante Sequoia bij huis Voorstonden in Voorstonden, die kunt u wel bezoeken. Ook in Ede staat een flinke tussen de brandweer en het politiebureau, deze werd geplant in 1885. Als u naar Excideuil rijdt kunt u een groot exemplaar zien aan de kant van de weg in een van de laatste bochten voor u het stadje binnenrijdt. Die boom is minstens 100 jaar oud en de bast begint rood te kleuren zoals de oude exemplaren in Amerika. Ook in de Dordogne worden ze uiteindelijk dus heel groot, maar dat zal in Les Chauffours nog een flink aantal jaren duren......

Wilde kersen
in Les Chauffours

Wie eind juni of begin juli in Les Chauffours logeert vindt in de tuin zeven wilde kersenbomen tjokvol kleine rode kersen, heerlijk om van de boom direct te eten of om een taart van te bakken. Een van de bomen is zeker honderd jaar oud en een meter of twintig hoog. Er hangen zoveel kersen dat de bewoners van het huis en de vogels er vier weken lang elke dag van eten en nog blijven er kersen hangen of vallen overrijp op de grond....... U krijgt ze echt niet allemaal geplukt en opgegeten, het zijn er duizenden. De wielewaal, de bonte specht, de merel en een scala aan kleine vogeltjes lusten ze ook. In de eerste week van juli merkte een sperwer de bedrijvigheid in de bomen op en die lust weer kleine vogeltjes met als gevolg dat het een heel gedoe werd in de kersenbomen. De vogeltjes wisten op tijd te ontkomen en kersen hingen er nog tot ver in juli. 

En wie in april komt ziet weer een heel ander schouwspel, een prachtig wit bloeiende kersenboom van twintig meter hoog, een indrukwekkend gezicht.