telefoon;

0113-644001

Copyright © 2003
Laatst bijgewerkt
05 juni 2016

 

Restauratie van de kapel


In de afgelopen jaren werd de kapel van St. Jory las Bloux grondig gerestaureerd. Een fraaie geslaagde restauratie is het geworden met veel respect voor de authentieke elementen in deze zeer oude romaanse kapel die stamt uit de 11e of 12e eeuw. Als u hem zelf eens wilt bekijken kunt u de sleutel ophalen in de Mairie. De kapel is vastgebouwd aan het kasteel.

 

 

Films om in de
stemming te komen


In de Dordogne zijn heel wat films opgenomen, maar er zijn ook films die de sfeer van het Franse platteland prachtig in beeld brengen, al zijn ze niet of niet helemaal in de Dordogne opgenomen.   Chocolat met Juliette Binoche, Judy Dench, Johnnie Depp en Alfred Molina uit 2000 is zo'n mooie film over vreemdelingen die in een klein Frans dorp voor beroering zorgen. De film was goed voor 8 oscarnominaties en is prachtig in beeld gebracht. Het verhaal heeft diepgang en een deel van de film werd opgenomen in Beynac.  De belevenissen van de kleine Chocolaterie en Comte de Reynaud vormen de ideale opwarmer voor een vakantieverblijf op het Franse platteland.

Niet in de Dordogne opgenomen, maar in de Provence, is A Good Year uit 2006 met Russel Crowe en Albert Finney. De film kreeg matige  kritieken, maar voor liefhebbers van mooi Frankrijk is de film een must. Russel Crowe is een gewetenloze City merchant banker die valt voor oude sentimenten als zijn oom komt te overlijden en hem een sprookjesachtig huis in Frankrijk nalaat waar hij in zijn jeugd logeerde.  Hij leert dat het leven in Frankrijk  misschien wel meer diepgang heeft dan zijn leven in Londen. Geschreven door Peter Mayle (van een jaar in de Provence), een echte "feel good movie".

 

 

 

Wateroverlast

In de nacht van 13 op 14 juni 2007 viel in korte tijd zoveel regen dat in het dal bij St. Germain des Pres een vloedgolf ontstond.  Samen met een waterstroom vanuit een ander dal stuwde de golf om 05.30 uur voor de bruggen van het dorpje St. Germain de Pres op. De bruggen hielden het net, maar de schade is enorm. Robuuste stenen muren op de bruggen zijn in enkele minuten weggespoeld, evenals een aantal auto's en het wegdek op de brug, en de meeste huizen in het dorp hebben grote waterschade. Er deden zich geen persoonlijke ongelukken voor, een geluk bij een ongeluk. De net gerestaureerde Middeleeuwse stenen voetgangersbrug is grotendeels weggevaagd en ook de bakkerij liep grote schade op. De enkele meters dikke vruchtbare laag aarde bovenop de harde kalklagen in het gebied raakt snel verzadigd als het een poosje regenachtig is. Bij een felle bui gaat het water dan stromen en daar hebben de bewoners van de streek respect voor. Zo groef de aannemer bij de schuur van Les Chauffours een uitgebreid irrigatiekanaal, een actie waar we toen een beetje verbaasd over waren,  maar inmiddels weten we dat in een heuvelachtig gebied behoorlijke wateroverlast kan ontstaan.

 

 

Hondenpoep opruimen in Perigueux

Deze bijzonder uitgeruste motorfiets zorgt voor schone straten in Perigueux. De motorrijder stopt bij elke hoop hondenpoep en zuigt die op met een op de motor lopende pomp. Met een speciaal schoonmaakmiddel wordt nog even nageschrobd en het restant wordt netjes opgezogen. Praktisch en snel!

 

Claire de la lune

Onlangs logeerde Wim van Cappellen in Les Chauffours en hij maakte vanaf het terras fraaie opnames van sterren en planeten. Boven een foto van Saturnus en onder eentje van het oppervlak van de maan. De omstandigheden in de Dordogne zijn voor astrofoto's over het algemeen beter met minder "vals" licht en minder turbulentie in de atmosfeer. 

 
Opnamegegevens:
 
Saturnus:
Datum 5-5-2009
Celestron C9,25 telescoop op F/25
Camera DMK 21AF
 
Maan:
Datum 1-5-2009
Celestron C9,25 0p F/10
Camera DMK 21AF
 

Bij saturnus was de brandpuntsafstand 6000mm, hoe groter de lens hoe scherper de opname zal zijn, optisch gezien, maar de turbulentie bederft dat weer doordat je door een grotere koker onrustige lucht kijkt. De kijker van Wim heeft een diameter van 235mm. Vooral de windsnelheden in de hogere luchtlagen zijn belangrijk, deze zijn in Nederland meestal ongunstig, maar in de Dordogne wat vaker gunstig.

In de Dordogne is nauwelijks "vals" licht, er zijn immers geen grote steden of industrie in de buurt. Daardoor ziet u in een heldere nacht een onwaarschijnlijk mooie sterrenhemel. Pak de verrekijker er maar eens bij en u ziet er nog duizenden meer dan u met het blote oog kunt waarnemen. In een heldere nacht met volle maan kunt u zonder het licht van een zaklamp buiten lopen en in een donkere nacht is het zo donker dat u uw hand enkele centimeters voor uw ogen niet ziet. De nacht kent ook zijn eigen faunawereld. In de tuin van Les Chauffours komt bijvoorbeeld elke nacht een dassenfamilie op patrouille. Vleermuizen kunt u waarnemen, zevenslapers en uilen. Maar voor het overige is het rustig en heel stil.

 

 


Voorjaar!

In de Dordogne is de winter definitief voorbij in april. In de eerste week van april kan soms de temperatuur al oplopen tot boven de 20 graden C. Het voorjaar kondigt zich aan met de luid roepende koekoek en de zwaluwen komen in het begin van april aan na hun lange reis vanuit Afrika. De meeste bomen lopen uit en een aantal staat al fris groen, al met al zo'n twee weken eerder dan in Nederland.

Met de klok mee ziet u linksboven een knop van een linde die zijn blad uitpakt, daarnaast een pruimenbloesem en vervolgens een kersenbloesem, de laatste foto is een net uitgelopen blad van de vleugelnoot.

Ook de eerste wilde orchideeën  bloeien in de tuin van Les Chauffours in de eerste week van april.

De amandelbomen bloeien heel vroeg, daarna volgen kersen, pruimen en peren en het laatst bloeien de appels. Ook de paardenkastanje pakt uit (rechts). Eerste de bladeren en daarna de mooie witte kaarsen.

Klik hier voor meer voorjaarsfoto's

Nieuwe waterleiding


Met een enorme machine werd in het najaar een nieuwe waterleiding aangelegd langs Les Chauffours. De machine zaagde een greppel van een meter diep dwars door het asfalt en vervolgens kon gemakkelijk de nieuwe waterleiding worden gemonteerd.

 

Oude auto's vinden

De tijden van oude Bugatti's in een hooischuur zijn voorbij, maar er is nog veel te vinden in deze streek waar mensen niet snel iets weggooien. Overigens weet iedereen in Frankrijk nu wel dat een mooie DS of een vroege Deuxchevaux waarde heeft, dus reken niet op koopjes, maar de zoektocht is vaak het halve plezier.

Klik hier voor oude schatten die we de laatste jaren in de buurt tegenkwamen

 

Herinnering aan de oorlog

Op de website van de Stirling Aircraft Society vindt u het volledige door David Taylor geschreven verhaal over een neergestorte Short Stirling bij Le Morenchie vlakbij St. Germain de Prés. Hieronder een samenvatting van het verhaal achter het monument op de plaats van de crash waar nog elk jaar een herdenking wordt gehouden.

In de nacht van 20 augustus 1944 stegen acht Short Stirlings op van de RAF basis Keevil in Wiltshire om wapens te droppen voor het Franse verzet 60 km. ten noordwesten van Toulouse. Een van de vliegtuigen keerde niet terug. Het stortte neer in een walnotenboomgaard bij Le Morenchie. Het toestel desintegreerde bij de impact en alle zes bemanningsleden kwamen om. De vier motoren van het zware toestel kwamen tot stilstand aan beide zijden van een boerderij. De oorzaak van het ongeluk is niet helemaal duidelijk, maar er woedde die nacht een zware storm in de buurt van Excideuil en er waren Duitse jachtvliegtuigen actief.  De bemanning werd op 23 augustus in Excideuil begraven onder grote belangstelling van de plaatselijke bevolking en met een erewacht van het plaatselijk verzet. Perigueux was net vier dagen eerder bevrijd. Sindsdien wordt elk jaar op de eerste zondag na 20 augustus een herdenking gehouden. De burgemeesters van Excideuil en St. Germain de Prés en andere bestuurders gaan samen met de Engelse consul in Bordeaux naar de locatie van de crash en de graven van de bemanning in Excideuil. Inwoners, oud verzetsmensen en de familie van de bemanning zijn eveneens aanwezig. De families van de bemanning van de LJ813 hebben na de oorlog altijd contact gehouden met elkaar en nog steeds houden inwoners uit de buurt contact met de families van de gesneuvelde bemanningsleden.  In 1974 werd op de plaats van de crash een monument opgericht in de vorm van brekende vleugels. In 2009 werd voor de 65ste keer de herdenking georganiseerd en alhoewel het aantal verzetsstrijders dat aanwezig kan zijn steeds minder wordt, denken de  lokale bestuurders niet aan het beëindigen van deze jaarlijkse herdenking.  De oorlog heeft diepe wonden geslagen in de Dordogne en alle herdenkingen worden met respect in ere gehouden.  Wie het monument wil bezoeken kan het beste op de topografische kaart Le Morenchie opzoeken ten westen van St. Germain de Prés.

Rokende kantonnier

Dit sierlijke bord "werk in uitvoering" stond recent op het weggetje bij Fontfroide. Naast de fraaie tekening van een bijna dansende kantonnier, viel op dat de man een sigaret rookt, dat zie je niet vaak meer in tijden van rookverboden en anti-rook campagnes.

 


Oud en Nieuw in de Dordogne

Oud en Nieuw passeert in de Dordogne zonder dat je er iets van merkt. Toen we pakweg tien jaar geleden voor het eerst oud en nieuw vierden in de Dordogne heerste er op 31 december om 24.00 uur totale rust en dat was een verrassing voor de Nederlander die kerstboomverbrandingen en vuurwerk gewend is. De volle maan verlichtte de tuin en een prachtige sterrenhemel was een goede reden voor een wandeling in de nacht. En die rust  is er nog steeds. Een heldere sterrenhemel was ook in 2008 het enige vuurwerk in de lucht. Af en toe zie je tegenwoordig een vuurpijl de lucht inschieten van een buitenlander die de feestdagen doorbrengt in zijn vakantiehuis, maar die zijn op de vingers van één hand te tellen. De rust overheerst nog als vanouds en je moet opletten dat je het moment van twaalf uur niet mist, want buiten hoor je niets. En de Fransen? Die blijven thuis TV kijken of gaan naar een feest in Excideuil waar de gehele avond kan worden gegeten en gedanst. Die feestje houden niet op om twaalf uur, maar gaan door tot ver in de kleine uurtjes. Het aantal gangen (met bijbehorende wijn) is dan redelijkerwijs niet meer te tellen.  Op Nieuwjaarsdag was het heerlijk weer, lunchen op het terras en een wandeling in de stralende zon zonder jas, de temperatuur loopt op naar 12 graden en de gevoelstemperatuur bij het windstille weer is veel hoger. De stilte is als altijd overdonderend en het winterlandschap fraai. Het voorjaar is nog ver, maar een buizerd zit al te kraaien op een oud nest, het prachtige weer inspireert mens en dier. Gelukkig Nieuwjaar! 

 

 

 

 

 

 

Vergunningen en bestemmingsplannen

Wie denkt dat Frankrijk geen regels kent heeft het mis. Onlangs kregen we een vriendelijke uitnodiging van de burgemeester om aan te geven of we nog bouwplannen hadden in de komende jaren, want er moest een nieuw bestemmingsplan worden vastgesteld, net als in Nederland dus. Iedereen geeft op het gemeentehuis aan welke plannen hij heeft voor de toekomst en de locale prefect, samen met de burgemeester,  kijkt dan of die plannen eventueel inpasbaar zijn in een nieuw bestemmingsplan. En wie denkt dat vervolgens alles kan in Frankrijk heeft het alweer mis. Je hebt naast een activiteit die past binnen het bestemmingsplan ook een bouwvergunning nodig. En men wordt kritischer als het gaat om originele elementen en oude huizen. Terecht wordt gelet op een kwalitatief goede restauratie die past in de omgeving. Nog zo'n vooroordeel bij Nederlanders; Fransen zouden geen oog hebben voor milieu en landschap. Toen een paar jaar geleden snode plannen opdoken voor de bouw van een vuilverbrandingsinstallatie in Thiviers, kwam de halve bevolking in opstand, net als alle plaatselijke cultuur- en natuurclubs. In de beste Franse democratische traditie ging de bouw  niet door en werd het fragiele evenwicht in de omgeving niet verstoord. Het bestemmingsplan voor onze gemeente is inmiddels vastgesteld. Wij hadden geen bouwplannen, maar de burgemeester vertrouwde ons toe dat die ook niet zouden zijn gehonoreerd. Want de twee kilometer van Magnac naar de Bourg waarin Les Chauffours ligt zijn van een zodanige landschappelijke schoonheid dat daar niets meer gebouwd mag worden. We bedankten de burgemeester hartelijk voor zijn visie en wandelden tevreden naar huis, wetend dat tenminste voor de volgende tien jaar alles bij het oude blijft.......

 

Notenolie op Middeleeuwse wijze

In de Dordogne vindt u nog talloze bijzondere kleine bedrijfjes die volgens een vaak eeuwenoude methode lekkere producten fabriceren. Onlangs lieten we onze walnoten persen tot notenolie. Dat is niet het product dat u in de winkel koopt, maar een verse olie, zeer geconcentreerd en met een unieke geur en smaak. De plaatselijke molen is een bijzondere. De zesde generatie maalt hier van 's morgens vroeg tot 's avonds laat walnoten. Sinds de zestiende eeuw dus. De apparatuur is eveneens zo'n 400 jaar oud, of ouder want niemand weet precies hoe oud. Rembrandt van Rijn werd 400 jaar geleden geboren, zo lang malen ze in deze molen al op dezelfde manier walnoten. Hoe gaat het in zijn werk? U gaat met minstens 30 kg. gepelde walnoten naar de molen. Als u denkt dat dat veel is vergist u zich, voor ons was een oude boer met honderden kilo's gepelde noten. Na het nuttigen van vele glaasjes wijn ging hij naar huis met een afgeladen Renaultje met daarin een stuk of tien twintig litervaten notenolie. Aan het proces komt geen elektriciteit of gas te pas. De gepelde noten worden op en grote ronde steen gestort (foto boven) waarover en grote maalsteen rolt, aangedreven door waterkracht van het waterrad. De snelheid wordt geregeld door de aanvoer van water uit de rivier te verkleinen of te vergroten, dat gebeurt buiten met een verstelbare klep. De steen waarover de maalsteen rolt is minstens 400 jaar oud en nog nooit vervangen. Na een poosje malen ontstaat een soort pulp. (foto onder)

De pulp wordt verzameld in een eikenhouten tobbe en verdwijnt in een kooktoestel dat regelrecht uit Asterix afkomstig lijkt. Het is een natuurstenen fornuis met daarin een dikke koperen pan. In de koperen pan schraapt een mes om te voorkomen dat de pulp aanbrandt, het mes wordt door een ingenieus systeem eveneens met waterkracht aangedreven. Het fornuis wordt met bosjes hout gestookt en de  temperatuur is belangrijk, er wordt doorlopend met de houtjes gerommeld, beetje meer, beetje minder. De pan wordt schoongehouden met bosjes samengebonden wilgentenen. (zie foto onder)

Het proces is een continueproces, tijdens het koken van "onze" pulp gaat de volgende partij walnoten alweer onder de molensteen en zo gaat het werk altijd door zonder onderbreking. De warme gekookte pulp wordt in een pers gedaan die ik nog nooit had gezien. Het oeroude apparaat werkt met het gewicht van de bovenverdieping die daadwerkelijk bij elke persing een centimeter of vijftien omhoog gedrukt wordt met een lange boom om de benodigde kracht te reduceren.  Zo wordt een ton of zestig kracht op de pulp gezet en begint de olie te vloeien. Uit 30 kg. noten komt een liter of tien heerlijk geconcentreerde olie.

 

We waren onder de indruk van de efficiency van dit eeuwenoude eenvoudige proces zonder energiebehoefte. De geur van gekookte walnoten en de sfeer in de oude molen die binnen helemaal zwart is van 400 jaar walnoten persen waren heel bijzonder. Geen moderne h.a.c.c.p. kwaliteitszorgsystemen, maar een opgehangen briefje dat niemand met zijn handen aan de olie mag komen, met een computer geprint, dat wel. Een duurzaam proces zonder uitstoot en met materialen en vakmanschap die stammen uit een andere tijd. Het was een enerverende middag.

 

 


De postzegels komen uit Perigueux



De bovenstaande postzegel, Marianne de Cheffer, genoemd naar  ontwerper Henry Cheffer, was de eerste die in de postzegeldrukkerij in Perigueux werd gedrukt. Vanaf 1970 komen alle Franse postzegels uit de moderne drukkerij in Boulazac bij Perigueux. U kunt de drukkerij bezoeken als u daartoe een verzoek indient via deze website; http://www.visite-entreprise.com/fiche_entr.php?id=100199. U krijgt een video te zien over de geschiedenis van de postzegel en er is een grote collectie postzegels te zien. Daaronder natuurlijk ook veel postzegels met als onderwerp de Dordogne. Hieronder vindt u daarvan een paar voorbeelden

 


Lekkere dingen

Als u iets origineels mee naar huis wilt nemen uit de Perigord, dan is er keus te over. De mensen in deze streek leven van het land en gebruiken alles; paddestoelen, vruchten, sla uit het weiland en zelfs voor de bloemen van de pseudo-acacia hebben ze een recept met een soort oliebollendeeg. Walnoten zijn een echt streekproduct, de meeste walnoten in Europa komen hier vandaan. Maar ook asperges vindt u uit de streek, net als vleesproducten als confit (in blik in eigen vet gekookt vlees) en truffels (erg duur). Een fles Pineau des Charentes is een andere aanrader. Iedereen in de buurt stookt deze zoete likeur zelf, maar u kunt ze ook in de winkel vinden. Heerlijk als aperitief.